انگل های داخلی در گاو های گوشتی و شیری

   تا زمانی که گاوها در مرتع چرانیده می شوند، نیاز به کنترل انگل های داخلی وجود خواهد داشت. هرچند سطح آلودگی به انگل ها در مراتع و در گاوها یکسان نیست. مرتع هایی با ذخیره علوفه بیشتر معمولاً ظرفیت انگل بیشتری در مقایسه با مرتع های فقیر دارند. گاوهایی که در زمین های مزروعی محصور شده چرا می کنند در مقایسه با آنهایی که در مرتع به طور آزاده در حال چرا هستند، احتمال کمتری دارند که به آلودگی های شدید کرمی دچار شوند.گاوهای جوان معمولاً انگل های داخلی بیشتری در مقایسه با دام های مسن دارند. بنابراین شیوه های کنترل کردن انگل های داخلی باید متناسب با موقعیت های تولیدی انفرادی گسترش یابد.

⭕️خط مشی مبارزه با کرم ها با درک چرخه زندگی انگل ها، تشخیص تغییرات فصلی در ظرفیت انگل و اجرای هزینه های موثر کنترل شروع می شود. یک برنامه کرم زدایی موفق همراه با مدیریت خوب کلی گله، افزایش تولید شیر در گاوها را منجر می شود، و به موجب آن سبب وزن از شیر گیری گوساله می شود.

⛔️این کار در گاوهای بالغ نزدیک زایمان به دلایل ایمنی منع شده است.

⭕️گاو ها مخصوصاً شیری ها در ابتدای شیردهی اغلب به دلایل استرس شیردهی دارای موازنه انرژی منفی هستند. این گاو ها بیشتر از گاوهایی که در اواخر دوره شیردهی هستند، و سطح شیر کمتری تولید می کنند تحت تاثیر قرار می گیرند.
⭕️گاو های نر هم نسبت به گاو های ماده برای انگل های داخلی مستعد تر هستند.

اثرات انگلی می تواند به دو دسته تقسیم شود:
تحت بالینی (subclinical)
بالینی (Clinical)

⛔️کاهش بهره وری دام ها اعم از کاهش تولید شیر، وزن بدن، تغییر غالب تغییر داده شده، نرخ آبستنی و … همگی جزء علائم تحت بالینی هستند: درحالی که علائم بیماری مانند ظاهری مانند زبری پوست، کم خونی، آماس، اسهال و ..جزء علائم بالینی هستند. اثرات تحت بالینی اهمیت بیشتری برای تولید کننده دارند.